Το σκοτάδι, το χρήμα και η ουσία των αγώνων

του Michael Scott, από το cyclenews.com

Ένα βράδυ στην έρημο του Κατάρ χτύπησε ένα καμπανάκι αλήθειας για τα πράγματα στους αγώνες μοτοσυκλέτας.

Και δεν μιλάμε για το θράσος να κάνουν έναν αγώνα στην έρημο το βράδυ χωρίς να είναι αναγκαίο, σε μία χώρα που το τοπικό ενδιαφέρον για τους αγώνες κυμαίνεται μεταξύ του μηδέν και του τίποτα. Ούτε για την εκπόρνευση της Dorna για τα τεράστια χρηματικά ποσά του Κατάρ.

Ναι, ίσως όλα αυτά να ισχύουν. Αλλά εδώ μιλάμε για κάτι άλλο.

Η αφορμή υπήρξε ένα λανσάρισμα προϊόντος στη VIP περιοχή της πίστας, ένα από τα λίγα μέρη στο Κατάρ που κάποιος μπορεί να πιει ένα ποτήρι μπύρα, πράγμα που εμένα για να είμαι ειλικρινής μου τράβηξε περισσότερο την προσοχή. Η νέα motoGP έκδοση της ήδη υπάρχουσας cash back κάρτας δεν ήταν κάτι ιδιαίτερα ενδιαφέρον.

Ξεκίνησε με την προβολή μιας ταινίας, η οποία μου φάνηκε ότι κράτησε ώρες -κορίτσια να ψωνίζουν, νέοι να σερφάρουν, μητέρες του τρίτου κόσμου να αγκαλιάζουν τα παιδιά τους και όλοι αυτοί να χαμογελούν υστερικά. Ξέρετε τώρα πώς είναι αυτά.

 

Όταν τελείωσε η ταινία περάσαμε στο “ψαχνό” της εκδήλωσης: τη νέα motoGP κάρτα αγορών με δυνατότητα  επιστροφής χρημάτων. Σε κάποια καταστήματα. Ο πρόεδρος έκανε μια σύντομη ομιλία. Το κομβικό σημείο  για την εταιρεία του ήταν, όπως είπε, ότι κάνει τον κόσμο χαρούμενο και αυτό κάνει πιο ισχυρή την κοινότητα. Τίποτα για χρήματα. Απλά μια αίσθηση ότι ο κόσμος ενώνεται με αγάπη και ευτυχία. Με κάποιες πολύ μικρές εκπτώσεις!

Εμφανώς ψεύτικα ξέχασε να αναφέρει πώς συνδέεται όλο αυτό με το MotoGP: ότι δηλαδή από δω και πέρα τα εισιτήρια του MotoGP και το προϊόντα του πρωταθλήματος θα είναι επιλέξιμα για αυτή την έκπτωση. Μάλλον παρέλειψε την ουσία του όλου θέματος.

Το να χάνεις την ουσία είναι το θέμα μου. Το ξεκίνημα της σεζόν στο Κατάρ, το κάνει αυτό στον υπέρτατο βαθμό. Εκτός αν μιλάμε για χρήματα.

Παίρνοντας τα πράγματα με τη σειρά, ο αγώνας έγινε βράδυ. Αυτό θα είχε κάποιο νόημα αν μιλούσαμε για τη μέση της σεζόν όπου οι θερμοκρασίες είναι πολύ υψηλές αλλά οι σεϊχηδες της ερήμου ήταν πρόθυμοι να πληρώσουν πολλά χρήματα για να ανοίξει η σεζόν με τον αγώνα στο Κατάρ. Και το Μάρτιο οι θερμοκρασίες είναι χαμηλότερες. Αλλά τα φώτα είχαν ήδη εγκατασταθεί. Άρα ο αγώνας έπρεπε να γίνει βράδυ. Σε εκείνο το μικρό διάστημα όπου πέφτει το σκοτάδι και η δροσιά στην πίστα. Αλλιώς δεν θα είχε νόημα να ανάψουν τα φώτα, όχι; (το ίδιο χωρίς νόημα όσο η συνήθεια της πίστας να ανάβουν τα φώτα το μεσημέρι)

Και -αν θέλετε και άλλη λόγη δόση ειρωνίας- ο αγώνας του Σαββατοκύριακου “έπεσε επάνω” στην Παγκόσμια ώρα Γης όπου θεωρητικά από τις 8.30 έως τις 9.30 θα έπρεπε σε όλον τον κόσμο να σβήσουν τα μη αναγκαία φώτα.

Τότε, η απόφαση ότι θα ήταν αδύνατο να γίνει αγώνας με φώτα υπό βροχή τέθηκε υπό αμφισβήτηση λόγω μίας αυτοσχέδιας δοκιμής τον Φεβρουάριο όπου ο Loris Capirossi με μία μοτοσυκλέτα ακολούθησε τον Franco Uncini με ένα νοικιασμένο αυτοκίνητο σε μία τεχνητά βρεγμένη πίστα. Για αυτούς ήταν μια χαρά. Έμενε να επαληθευτεί μέσα σε μία πίστα με αγωνιστικές μοτοσυκλέτες. Αλλά η πιθανότητα να το δοκιμάσουν στις δοκιμές preseason χάθηκε. Αντίθετα, περιμέναμε με ελπίδα ότι θα ρίξει λίγη βροχή μια κατάλληλη στιγμή κατά τη διάρκεια του αγώνα.

Όπως γνωρίζουμε η βροχή έπεσε μεν σε αφθονία αλλά όχι βολικά. Ακριβώς το αντίθετο. Ούτε μία μοτοσυκλέτα δεν κατάφερε να γυρίσει έναν τροχό της όλο το Σάββατο, παρόλο που τα φώτα έμειναν αναμμένα.

Είχαμε άπλετο χρόνο για να αναρωτηθούμε τι κάναμε σε αυτό το γελοίο μέρος κι αυτή την παράλογη κατάσταση. Και η απάντηση δεν ήταν μακριά. Κάποτε οι αγώνες γίνονταν για το άθλημα, τώρα για τα χρήματα. Ή ήταν πάντα για τα χρήματα;

Υπήρχε μια εποχή όπου οι πολύ πλούσιοι ιδιοκτήτες ή επιχειρηματίες της αγωνιστικής πίστας εκμεταλλεύονταν χωρίς οίκτο τον ενθουσιασμό των αναβατών, πληρώνοντάς τους ελάχιστα και στέλνοντάς τους να αγωνιστούν σε καταφανώς επικίνδυνες πίστες. Και έβαζαν στην τσέπη τα κέρδη. Τώρα η εκμετάλλευση αυτή έχει περιοριστεί μέσα την Dorna. Αλλά αν το θέμα εξακολουθεί να είναι το κέρδος, υπάρχουν κάποιοι παράγοντες βελτίωσης. Εγγυημένες θέσεις στο grid για τα μέλη του κλειστού μαγαζιού είναι ένας από αυτούς. Η εξαιρετικά βελτιωμένη ασφάλεια ένας άλλος. Μαζί με την οικονομική βιωσιμότητα.

Ένας τρομερά επικερδής αγώνας όπως αυτός στο Κατάρ όχι μόνο πλουτίζει την Dorna αλλά δίνει και μια ανάσα σε πίστες που δεν “βγάζουν τα λεφτά τους” τόσο άνετα όπως η Αργεντινή ή το Brno. Για την ακρίβεια στηρίζει όλο το πρωτάθλημα.

Έτσι, αντί να γκρινιάζουμε, υποθέτω ότι θα πρέπει να είμαστε ευγνώμονες και να κάνουμε τα στραβά μάτια στην απληστία που διακρίναμε σε αυτή την επίσκεψη στο Κατάρ. Και απλά να είμαστε χαρούμενοι γιατί από απλή σύπτωση το motoGP γλίτωσε και έγινε ένας εξαιρετικός αγώνας ανάμεσα από βροχή. Γιατί υπάρχει ένα σημαντικό σημείο στους αγώνες. Κι αυτό είναι το να γίνεται ο αγώνας.

Απάντηση